Khamzat Chimaev

Biografia i kariera

Khamzat Chimaev to jeden z najbardziej przerażających zawodników współczesnego UFC: w niecałe sześć lat w organizacji zdążył zostać mistrzem wagi średniej, ustanowić rekord organizacji pod względem szybkości nokautu i zdobyć reputację zawodnika, który łamie rywali psychicznie jeszcze przed gongiem. Urodził się w Gwardiejskoje (Czeczenia), w dzieciństwie przeprowadził się z rodziną do Szwecji, gdzie trzykrotnie zostawał mistrzem kraju w zapasach w stylu wolnym — ta zapaśnicza baza do dziś pozostaje fundamentem jego stylu: obalenia, ciężka kontrola i dobijanie na parterze, a w stójce Chimaev coraz pewniej prowadzi siłowy boks, naturalnie wpisujący się w jego mieszany styl MMA.

W zawodowym MMA Chimaev zadebiutował w 2018 roku w organizacjach skandynawskich i bliskowschodnich (w tym Brave CF), wchodząc do UFC już z nieskazitelnym bilansem. Kontrakt z UFC uczcił jednym z najgłośniejszych startów w historii organizacji: w lipcu 2020 roku wygrał dwie walki w dziesięć dni (John Phillips, Rhys McKee), a dwa miesiące później znokautował Geralda Meerschaerta w 17 sekund — wciąż jeden z najszybszych finiszów w historii promocji. Ta seria od razu uczyniła „Borza” gwiazdą dywizji i głównym tematem rozmów o przyszłym mistrzostwie.

Dalej było poddanie (duszenie) Li Jingllianga, zwycięstwo na punkty nad doświadczonym Gilbertem Burnsem na UFC 273 oraz efektowne poddanie (duszenie D’Arce) Kevina Hollanda na UFC 279 — gali, na której zerwany superfight z Nate’em Diazem nie zmienił statusu Chimaeva jako jednego z najgroźniejszych zawodników UFC niezależnie od kategorii wagowej. Po długiej przerwie spowodowanej problemami ze zrzucaniem wagi i kontuzjami Chimaev wrócił w październiku 2023 roku i, w psychicznie wymagającej walce na zastępstwo, pokonał byłego mistrza wagi półśredniej Kamaru Usmana decyzją większości na UFC 294 — pojedynek, który wielu nazywa jego najtrudniejszym sprawdzianem.

Rok później, w październiku 2024 roku, Chimaev zmusił do poddania byłego mistrza wagi średniej Roberta Whittakera (neck crank) w pierwszej rundzie na UFC 308, a w sierpniu 2025 roku na UFC 319 w Chicago pokonał jednogłośną decyzją sędziów Dricusa du Plessis i został mistrzem UFC wagi średniej — szóstym rosyjskim zawodnikiem, który wspiął się na szczyt dywizji w historii organizacji. Du Plessis przyznał później, że w trakcie walki był bliski poddania się pod presją Chimaeva.

Pierwsza obrona tytułu przyniosła niespodziankę: 9 maja 2026 roku na UFC 328 w Newark Sean Strickland po pięciu pełnych rundach wyrwał Chimaevowi pas decyzją niejednogłośną sędziów, zadając mu pierwszą porażkę w karierze i przerywając jego passę bez porażki. Po tej walce Chimaev spadł z czołowej trójki rankingu P4P na 10. miejsce, ale wciąż pozostaje liderem oficjalnego rankingu wagi średniej UFC — czyli najbliższym pretendentem do tytułu, który obecnie dzierży Strickland.

Obecnie Chimaev trenuje w drużynie „Akhmat MMA” pod okiem Alana Do Nascimento — w tym samym klubie rozwija się trzykrotny były mistrz ACA Abubakar Vagaev, który niedawno podpisał kontrakt z UFC. Cięty język Chimaeva działa nie tylko w oktagonie: wiosną 2026 roku publicznie potrollował Charlesa Oliveirę za ostrożne, „nudne” zwycięstwo nad Maxem Hollowayem w walce o tytuł BMF, nazywając taktykę Brazylijczyka „szaloną walką z błyskami geniuszu” — z wyraźną ironią. Mimo utraty pasa, forma i status lidera rankingu dywizji sprawiają, że rewanż Chimaeva ze Stricklandem jest jedną z najbardziej wyczekiwanych walk najbliższych miesięcy w wadze średniej UFC.