Charles Oliveira

Biografia i kariera

Charles Oliveira to żywa legenda wagi lekkiej UFC i jeden z najbardziej utytułowanych grapplerów w historii organizacji: rekordzista UFC pod względem liczby poddań (17) i zwycięstw przed czasem (21), drugi w historii pod względem łącznej liczby zwycięstw w organizacji. Urodził się w nadmorskim mieście Guarujá pod São Paulo w ubogiej rodzinie; w dzieciństwie przeszedł chorobę Chagasa, przez którą lekarze obawiali się o jego serce — sport i jiu-jitsu stały się dla niego zarówno formą terapii, jak i sposobem na ucieczkę od biedy. W wieku 20 lat Oliveira miał już czarny pas w brazylijskim jiu-jitsu, a w 2008 roku rozpoczął zawodową karierę w MMA.

Znany jako „do Bronx”, w UFC zadebiutował w 2010 roku i przez niemal dekadę pozostawał utalentowanym, ale niestabilnym zawodnikiem: efektowne poddania sąsiadowały z bolesnymi porażkami z Donaldem Cerrone, Frankiem Edgarem i Paulem Felderem. Przełom nastąpił w drugiej połowie lat 2010, gdy Oliveira świadomie przeszedł do wagi lekkiej i zbudował serię 11 zwycięstw z rzędu (2018–2021): Jima Millera i Christosa Giagosa skończył poddaniem (duszeniem), Claya Guidę i Kevina Lee — gilotyną, a Davida Teymura — duszeniem anakondy, dokładając do tego zwycięstwo na punkty nad Tonym Fergusonem oraz kolejne poddanie — Justina Gaethje. Po pokonaniu Michaela Chandlera przez techniczny nokaut (ciosy) w maju 2021 roku na UFC 262 Oliveira zdobył pas mistrza UFC wagi lekkiej, a w grudniu tego samego roku obronił go, dusząc Dustina Poiriera w trzeciej rundzie UFC 269.

W październiku 2022 roku Oliveira stracił pas na rzecz Islama Makhacheva, dając się złapać na duszenie na UFC 280, ale nawet po utracie tytułu pozostał jedną z czołowych postaci dywizji: efektowny nokaut (ciosy) Beneila Dariusha na UFC 289 przywrócił go do grona pierwszych pretendentów. Kwiecień 2024 roku przyniósł jedną z najgłośniej komentowanych walk w historii wagi lekkiej — Oliveira przegrał z Armanem Tsarukyanem niejednogłośną decyzją sędziów na UFC 300, w pojedynku, który wielu ekspertów i kibiców uznało za co najmniej sporny. Siedem miesięcy później Brazylijczyk odzyskał formę rewanżem, przechytrzając Michaela Chandlera jednogłośną decyzją na UFC 309.

Latem 2025 roku karierę Oliveiry o mało nie zakończył druzgocący nokaut od młodego hiszpańskiego mistrza Ilii Topurii na UFC 317, ale Brazylijczyk po raz kolejny pokazał charakter: w październiku udusił Mateusza Gamrota, a 7 marca 2026 roku na UFC 326 zaprezentował jeden z najlepszych pokazów grapplingu w swojej karierze przeciwko Maxowi Hollowayowi — pięć udanych obaleń, blisko 21 minut kontroli w parterze i jednogłośna decyzja sędziów 50-45 na wszystkich trzech kartach. To zwycięstwo przyniosło 36-letniemu Brazylijczykowi tytuł mistrza UFC w wersji BMF („Baddest Motherf***er” — najbardziej bezkompromisowy zawodnik) — nieoficjalny, ale niezwykle prestiżowy pas, przyznawany najbardziej bezkompromisowemu zawodnikowi organizacji. Khamzat Chimaev nie odmówił sobie później złośliwości wobec ostrożnej taktyki Oliveiry przeciwko Hollowayowi, nazywając tę walkę „szaloną, z błyskami geniuszu” — z wyraźną ironią pod adresem jego kontrolującego, grapplingowego stylu.

Kolejnym sprawdzianem dla aktualnego posiadacza pasa BMF będzie rewanż z Armanem Tsarukyanem, który odbędzie się 19 września 2026 roku na arenie Crypto.com Arena w Los Angeles w ramach gali UFC 331. Dla Oliveiry to szansa na rewanż za sporną porażkę na UFC 300 i potwierdzenie, że w wieku 36 lat wciąż pozostaje jednym z najgroźniejszych zawodników na świecie, niezależnie od tego, kto dzierży pas mistrzowski wagi lekkiej.