Alex Pereira

Biografia i kariera

Alex Pereira urodził się 7 lipca 1987 roku w São Bernardo do Campo (stan São Paulo, Brazylia) i do sportów walki trafił nie przez MMA, lecz przez kickboxing: w Glory został dwudywizyjnym mistrzem (waga średnia i półciężka) i dwukrotnie pokonał swojego przyszłego zaciekłego rywala z UFC — Israela Adesanyę, w tym nokautem w ich ostatnim pojedynku kickbokserskim. Jego precyzyjny boks, doprowadzony w kickboxingu do automatyzmu, przeszedł do MMA niemal bez adaptacji i stał się jego główną bronią już w mieszanych sztukach walki. W MMA zadebiutował dopiero w 2015 roku, będąc już dojrzałym zawodnikiem, a kontrakt z UFC podpisał w 2021 roku po trzech zwycięstwach z rzędu w LFA i na brazylijskiej scenie regionalnej.

Droga Pereiry w UFC stała się jedną z najszybszych w historii organizacji: zaledwie w 8 walkach doszedł do tytułu mistrza wagi średniej, nokautując (ciosami) po drodze Seana Stricklanda w pierwszej rundzie, a w listopadzie 2022 roku technicznym nokautem (ciosami) w piątej rundzie tego samego Adesanyę, mszcząc się na nim także w MMA. Już w kwietniu 2023 roku Adesanya wziął rewanż przez nokaut (ciosy) i odzyskał pas, ale Pereira nie zamierzał zostać w wadze średniej: niemal od razu ogłosił przejście do dywizji półciężkiej i w listopadzie 2023 roku technicznym nokautem (łokciami) pokonał Jiri Prochazkę, przejmując wakujący tytuł. To uczyniło go pierwszym i jak dotąd jedynym zawodnikiem w historii UFC, który dzierżył pasy mistrzowskie wagi średniej i półciężkiej na różnych etapach kariery — oraz najszybszym (pod względem liczby walk i czasu) dwudywizyjnym mistrzem organizacji.

Rok 2024 był dla Pereiry rekordowy: obronił tytuł trzykrotnie w ciągu 175 dni — najszybciej w historii UFC — czystym nokautem (ciosami) zatrzymał Jamahala Hilla w pierwszej rundzie na UFC 300, technicznym nokautem (kopnięciem i dobiciem) wziął rewanż na Jiri Prochazce na UFC 303 oraz technicznym nokautem (ciosami) pokonał Khalila Rountree Jr. na UFC 307. Jednak w marcu 2025 roku na UFC 313 seria się urwała: Brazylijczyk przegrał jednogłośną decyzją sędziów i stracił pas na rzecz Rosjanina Magomeda Ankalaeva — według doniesień mediów Pereira walczył ze złamaną kością piszczelową, choć ten szczegół nie został oficjalnie potwierdzony przez samego zawodnika. Mimo to już 4 października 2025 roku, w natychmiastowym rewanżu na UFC 320 w Las Vegas, Pereira odzyskał tytuł, nokautując Ankalaeva twardym prawym sierpowym w skroń i dobijając go na parterze w zaledwie 81 sekund pierwszej rundy — jeden z najbardziej wymownych pokazów jego siły uderzenia w karierze.

Zamiast bronić odzyskanego pasa, Pereira zdecydował się jednak na historyczny krok — próbę zostania pierwszym zawodnikiem UFC z tytułami w trzech kategoriach wagowych. Na początku 2026 roku oficjalnie zrzekł się mistrzostwa wagi półciężkiej (w walce o wakujący pas zwyciężył później Nowozelandczyk Carlos Ulberg) i ogłosił przejście do wagi ciężkiej. 14 czerwca 2026 roku na gali UFC Freedom 250 przy Białym Domu w Waszyngtonie Pereira zadebiutował w wadze ciężkiej walką o tytuł interim przeciwko byłemu interim mistrzowi Cirylowi Gane’owi — i poniósł porażkę przez techniczny nokaut (ciosy) w drugiej rundzie w 1:27. Sędzia Herb Dean, prowadzący walkę, nie przerwał serii ciosów Gane’a w tył głowy rywala — po walce Brazylijczyk publicznie skrytykował arbitra, nazywając jego działania tchórzliwymi, i zażądał natychmiastowego rewanżu. Pereira nie wykluczył powrotu do wagi półciężkiej.

Na lipiec 2026 roku Pereira pozostaje bez pasa mistrzowskiego po raz pierwszy od dłuższego czasu, ale utrzymuje wysokie trzecie miejsce w oficjalnym rankingu wagi półciężkiej UFC. Poza oktagonem znany jest jako posiadacz sześciu zwycięstw nad byłymi mistrzami UFC, założyciel fundacji charytatywnej „Instituto Poatan” w São Paulo, pomagającej setkom dzieci z rodzin w trudnej sytuacji, oraz osoba dumnie podkreślająca swoje rdzenne pochodzenie (lud Pataxó) — przydomek „Poatan” w języku tupi oznacza „kamienne ręce”.